Przemoc – czy to na pewno była przemoc? On tylko…

przemoc

Zrozumienie, że moja matka stosowała wobec mnie przemoc – fizyczną i psychiczną – zajęło mi 32 lata. W najpoważniejszym z moich związków również panowała przemoc, co tak naprawdę zrozumiałam dopiero wiele lat po tym, gdy odeszłam.

Dlaczego tak ciężko przychodzi nam zauważyć, zrozumieć i przyznać, że padłyśmy ofiarą przemocy?

Jako dzieci idealizujemy naszych rodziców i winą za ich „niezadowolenie” obarczamy siebie. Rodzice są idealni, opiekują się nami – to oczywiste, że wina leży po naszej stronie.

I tak „wytrenowane” wchodzimy w związki z partnerem.

Jaka jest definicja przemocy

O przemocy mówimy w przypadku zamierzonego działania, podczas którego stosujący przemoc wykorzystuje przewagę siły przeciwko drugiej osobie. W wyniku takiego działania zostają naruszone jej prawa (np. prawo do nietykalności cielesnej, godności, szacunku) lub dobra osobiste i powoduje ono cierpienie oraz inne szkody.

Przemoc ma na celu kontrolowania i podporządkowanie sobie ofiary.

Przemoc może przybierać różne formy

Przemoc fizyczna – najprościej rozumiana jako bicie, ale mogą to być również takie zachowania, jak popychanie, czy przytrzymywanie.

Przemoc psychiczna – bardzo trudny temat, często niejednoznaczny dla otoczenia, ale bardzo szkodliwy dla ofiary. Przemoc psychiczna to między innymi wyśmiewanie, wyzywanie, poniżanie, upokarzanie, karanie (ciszą, odmową zainteresowania), wmawianie choroby psychicznej, izolacja i kontrola kontaktów z innymi osobami, domaganie się posłuszeństwa, stosowanie gróźb, kontrolowanie i zaburzanie snu, czy jedzenia.

Przemoc finansowa – wtedy, gdy środkiem do zaspokojenia potrzeby kontroli są pieniądze. Są to zachowania takie jak np. pozbawianie ofiary pieniędzy – nawet jej własnych, odmawianie jej prawa do pracy – lub przekonywanie, że się do niej nie nadaje, podejmowanie decyzji finansowych bez konsultacji, wyliczanie pieniędzy, rozliczanie z każdej kwoty, a także pobieranie wspólnych kredytów lub na nazwisko ofiary.

Sprawdź też:   Uwolnić się od narcyza - 9 sygnałów, że naprawdę go zostawiłaś.

Przemoc seksualna – wymuszanie współżycia seksualnego, wymuszanie zachowań, lub seksu z udziałem innych osób, wprowadzanie do współżycia praktyk sadystycznych bez zgody ofiary.

Czy takie zachowania to zawsze jest przemoc?

A może są jednak wyjątki? A może da się to jakoś usprawiedliwić?

Uwierz mi, wcale nie uważam tych pytań za głupiutkie i naiwne. Nawet sobie nie wyobrażasz, co wymyśliłam, aby usprawiedliwić to, że mój narcystyczny eks zrobił z mojej twarzy tatara.

I mimo że rozumiem te próby i chęć walki o związek za obie strony – każde z tych zachowań, jeśli było zamierzone, jest przemocą. Można niechcący kogoś popchnąć, lub uderzyć łokciem przy niezgrabnym obrocie, ale raczej nie ma mowy o niezamierzonym policzku, gwałcie, czy wyzywaniu.

Pamiętaj:

  • Nawet jeśli Twój oprawca mówi Ci, że Cię kocha – to nadal jest przemoc.
  • Nawet jeśli Twój oprawca przeprasza po wszystkim i stara się usprawiedliwić.
  • Nawet jeśli czasem jest wspaniale, a oprawca bywa cudowny.
  • Nawet jeśli oprawca cierpi na jakąś chorobę psychiczną – to nadal jest przemoc.
  • Nawet jeśli Twój oprawca sam był ofiarą przemocy w dzieciństwie.
  • Nawet jeśli Twoim oprawcą jest rodzic, który stara się jak może – to i tak jest przemoc.
  • Nawet jeśli Twój oprawca nie postrzega tego jako przemoc.
  • Nawet jeśli do tej pory Wasz związek był fantastyczny.
  • Nawet jeśli nie zostały siniaki, czy rany – to nadal jest przemoc.

Tak bardzo chcemy widzieć w innych dobro, że same wymyślamy najlepsze wymówki dla zaznanej przemocy. Uwierz mi, unikniesz ogromnego cierpienia i bólu, jeśli już po pierwszym razie nie zgodzisz się na takie traktowanie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.